Εφιάλτης στα βάθη των θαλασσών: Πώς η κλιματική κρίση στερεί αθόρυβα το οξυγόνο από ωκεανούς, λίμνες και ποτάμια

Η κλιματική κρίση επιφέρει μια νέα, αόρατη απειλή: τη υδάτινη αποξυγόνωση. Μελέτη του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας Scripps (Limnology and Oceanography) προειδοποιεί για ραγδαία μείωση του διαλυμένου οξυγόνου σε ωκεανούς, λίμνες και ποτάμια παγκοσμίως. Αυτό το φαινόμενο απειλεί τη σταθερότητα του πλανήτη, σπρώχνοντάς τον πέρα από τα «ασφαλή όρια».

Η Ανάγκη για Νέες «Κόκκινες Γραμμές»

Η έρευνα, με επικεφαλής την Έρικα Φερέρ και τη Λίζα Λέβιν, εξετάζει την αλληλεπίδραση της αποξυγόνωσης με τα 9 πλανητικά όρια. Προτείνεται μάλιστα η επίσημη ένταξη των επιπέδων διαλυμένου οξυγόνου ως ένα αυτόνομο, κρίσιμο πλανητικό όριο, καθώς η κατάστασή του επηρεάζει άμεσα όλες τις άλλες διεργασίες.

Οι «Ένοχοι» και το Ντόμινο Επιπτώσεων

Η αποξυγόνωση προκαλείται από την υπερθέρμανση, τη ρύπανση από θρεπτικά συστατικά (ευτροφισμός) και αλλαγές στον φυσικό αερισμό των υδάτων. Η Φερέρ τονίζει πως η υδάτινη αποξυγόνωση δεν δρα μεμονωμένα, αλλά αποτελεί παγκόσμια απειλή. Οι συνέπειες είναι καταστροφικές: από την καταστροφή θαλάσσιων οικοσυστημάτων (κοράλλια, ψάρια, πλαγκτόν) έως την αποδιοργάνωση των τροφικών πλεγμάτων, απειλώντας ολόκληρη τη θαλάσσια ζωή.

Σχετικό Άρθρο:

Διαβάστε επίσης: Γεωλογική επανάσταση: Πώς ένα «θερμοχημικό πλούμιο» δημιούργησε μια υποθαλάσσια δομή σε μέγεθος ηπείρου

Από τη Διάσκεψη του ΟΗΕ στην Ελπίδα για Πολιτική Αλλαγή

Η ιδέα της μελέτης γεννήθηκε κατά την COP25, αναδεικνύοντας την έλλειψη προσοχής της διεθνούς πολιτικής σκηνής στο πρόβλημα. Οι επιστήμονες στοχεύουν στην άμεση κινητοποίηση των κυβερνήσεων για τον μετριασμό της αποξυγόνωσης, προκειμένου να διαφυλαχθεί η βιοποικιλότητα και να αποφευχθεί η περιβαλλοντική κατάρρευση.

Με πληροφορίες από: Enikos.gr