ΕΞΑΓΓΕΛΟΣ

Η κλιματική κρίση επιφέρει μια νέα, αόρατη απειλή: τη υδάτινη αποξυγόνωση . Μελέτη του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας Scripps ( Limnology and Oceanography ) προειδοποιεί για ραγδαία μείωση του διαλυμένου οξυγόνου σε ωκεανούς, λίμνες και ποτάμια παγκοσμίως. Αυτό το φαινόμενο απειλεί τη σταθερότητα του πλανήτη, σπρώχνοντάς τον πέρα από τα «ασφαλή όρια». Η Ανάγκη για Νέες «Κόκκινες Γραμμές» Η έρευνα, με επικεφαλής την Έρικα Φερέρ και τη Λίζα Λέβιν, εξετάζει την αλληλεπίδραση της αποξυγόνωσης με τα 9 πλανητικά όρια. Προτείνεται μάλιστα η επίσημη ένταξη των επιπέδων διαλυμένου οξυγόνου ως ένα αυτόνομο, κρίσιμο πλανητικό όριο, καθώς η κατάστασή του επηρεάζει άμεσα όλες τις άλλες διεργασίες. Οι «Ένοχοι» και το Ντόμινο Επιπτώσεων

Όταν οι θερμοκρασίες χτυπούν κόκκινο και το θερμόμετρο αγγίζει επίπεδα ακραίου καύσωνα, το ανθρώπινο σώμα επιστρατεύει τον δικό του εσωτερικό μηχανισμό ψύξης: την εφίδρωση. Καθώς ο ιδρώτας εξατμίζεται από το δέρμα, βοηθά στη διατήρηση της εσωτερικής θερμοκρασίας σε ασφαλή επίπεδα. Ωστόσο, αυτή η συνεχής απώλεια υγρών κρύβει έναν σοβαρό, αόρατο κίνδυνο. Αν οι απώλειες δεν αναπληρωθούν έγκαιρα και σωστά, η αφυδάτωση μπορεί να χτυπήσει την πόρτα μας, αυξάνοντας κατακόρυφα την πιθανότητα θερμικής εξάντλησης ή ακόμη και της δυνητικά θανατηφόρας θερμοπληξίας. Η σωστή διαχείριση της ενυδάτωσης κατά τη διάρκεια των θερμών κυμάτων δεν είναι μια απλή υπόθεση «πίνω νερό όταν διψάω». Απαιτεί στρατηγική, κατανόηση των σημάτων του σώματος και αποφυγή κοινών λαθών που μπορούν να επιβαρύνουν αντί να βοηθήσουν τον οργανισμό μας. Γιατί η Δίψα Είναι ένας Παραπλανητικός Οδηγός