Τρομερή εξέλιξη στη Βιολογία: Ανακαλύφθηκε η «κρυμμένη» ικανότητά μας να αναγεννάμε χαμένα άκρα

 Ερευνητές του Texas A&M University, κατάφεραν να αποκαταστήσουν εν μέρει ακρωτηριασμένα δάκτυλα σε ποντίκια γεγονός που τους οδήγησε στο συμπέρασμα πως στα θηλαστικά ενδέχεται να υπάρχει μια κρυμμένη ικανότητα αναγέννησης χαμένων άκρων. 

Σε μια τρομερή ανακάλυψη στην βιολογία των θηλαστικών προχώρησαν επιστήμονες και αυτή τη φορά, αφορά την… αναγέννηση των άκρων!

Ερευνητές του Texas A&M University, κατάφεραν να αποκαταστήσουν εν μέρει ακρωτηριασμένα δάκτυλα σε

ποντίκια γεγονός που τους οδήγησε στο συμπέρασμα πως στα θηλαστικά ενδέχεται να υπάρχει μια κρυμμένη ικανότητα αναγέννησης χαμένων άκρων. 

Οι επιστήμονες κατά την διάρκεια της μελέτης τους, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nature Communications (NatCom), χρησιμοποίησαν έναν συνδυασμό δύο σηματοδοτικών πρωτεϊνών που ελέγχουν τη συμπεριφορά των κυττάρων στον κατεστραμμένο ιστό.

Η πρώτη από αυτές –ο αυξητικός παράγοντας ινοβλαστών FGF2– βοήθησε στον επαναπρογραμματισμό των κυττάρων που συνήθως σχηματίζουν ουλή μετά από έναν τραυματισμό.

Η δεύτερη πρωτεΐνη, η BMP2, πυροδότησε τον σχηματισμό νέων ιστών.

Ως αποτέλεσμα, οι ερευνητές κατάφεραν να αναπλάσουν οστά, τένοντες, συνδέσμους και αρθρικές δομές του χαμένου δακτύλου. Παρόλο που οι νέοι ιστοί διέφεραν μερικές φορές σε σχήμα ή μέγεθος από τους αρχικούς, τα βασικά στοιχεία του άκρου σχηματίστηκαν ξανά.

Το μυστικό της σαλαμάνδρας στα θηλαστικά

Οι συγγραφείς της μελέτης σημειώνουν ότι το βασικό στάδιο ήταν ο σχηματισμός του λεγόμενου βλαστήματος (blastema) – μιας προσωρινής συσσώρευσης κυττάρων που χρησιμοποιείται για την αναγέννηση στις σαλαμάνδρες και στα axolotls.

Χάρη στο βλάστημα, αυτά τα ζώα είναι σε θέση να αναπτύξουν ξανά ολόκληρα άκρα.

Τα θηλαστικά μετά από έναν τραυματισμό αναπτύσσουν συνήθως ουλώδη ιστό, ο οποίος κλείνει γρήγορα την πληγή αλλά εμποδίζει την πλήρη αποκατάσταση.

Οι ερευνητές κατάφεραν να αλλάξουν προσωρινά τη συμπεριφορά των κυττάρων και να τα «γυρίσουν» από τη λειτουργία επούλωσης (ουλή) στη λειτουργία αναγέννησης.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της μελέτης, Ken Muneoka, η εργασία δείχνει ότι για να ξεκινήσει η ανάρρωση δεν είναι απαραίτητη η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων.

Τα απαραίτητα κύτταρα υπάρχουν ήδη στους ιστούς – το σημαντικό είναι μόνο να καθοδηγηθεί σωστά η ανάπτυξή τους.

Μελλοντικές προοπτικές

Οι συγγραφείς τονίζουν ότι η τεχνολογία απέχει ακόμα πολύ από τη χρήση σε ανθρώπους.

Ωστόσο, η ανακάλυψη μπορεί να αλλάξει την κατανόηση των αναγεννητικών ικανοτήτων των θηλαστικών και στο μέλλον να οδηγήσει στη δημιουργία νέων μεθόδων θεραπείας σοβαρών τραυματισμών και ακρωτηριασμών.

 

Και οι δύο πρωτεΐνες που χρησιμοποιήθηκαν βρίσκονται ήδη σε χρήση ή είναι εγκεκριμένες για ιατρική χρήση, γεγονός που θα μπορούσε ενδεχομένως να επιταχύνει την ανάπτυξη μεθόδων που βελτιώνουν την επούλωση πληγών και μειώνουν τις ουλές.

Νωρίτερα, οι επιστήμονες ανακάλυψαν γιατί ορισμένες πληγές επουλώνονται γρηγορότερα από άλλες.

www.bankingnews.gr

Από το romioitispolis