DNA τροφίμων βρήκαν οι επιστήμονες στην Ιερά Σινδόνη

Ένα εύρημα που υποδηλώνει ότι το ταφικό ύφασμα που πιστεύεται ότι τύλιξε τον Ιησού Χριστό μπορεί να έχει μολυνθεί με την πάροδο του χρόνου.

Νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύθηκε ως προδημοσίευση στην πλατφόρμα bioRxiv επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση γύρω από την Ιερά Σινδόνη, το περίφημο σάβανο του Τορίνο, ένα λινό ύφασμα που για πολλούς πιστούς συνδέεται με τη νεκρική κάλυψη του Ιησού Χριστού. Σύμφωνα με τα ευρήματα διεθνούς ερευνητικής ομάδας, σε μικροσκοπικά δείγματα σκόνης και ινών από

το ύφασμα εντοπίστηκαν ίχνη DNA φυτικών οργανισμών, τα οποία αποδίδονται σε πιθανή μακροχρόνια επιμόλυνση του αντικειμένου.

 Το σάβανο, το οποίο φυλάσσεται στο Τορίνο της Ιταλίας από το 1578, έχει αποτελέσει αντικείμενο έντονων επιστημονικών και θρησκευτικών αντιπαραθέσεων εδώ και δεκαετίες. Η ιστορία του τεκμηριώνεται με βεβαιότητα από τον 14ο αιώνα, ενώ η πιο γνωστή ραδιοχρονολόγηση του 1988 τοποθέτησε το ύφασμα χρονικά μεταξύ 1260 και 1390 μ.Χ., εγείροντας αμφιβολίες για την προέλευσή του

Στη νέα ανάλυση, οι επιστήμονες ακολούθησαν γενετική προσέγγιση, εξετάζοντας αποσπασματικό γενετικό υλικό που είχε συλλεχθεί ήδη από το 1978. Μεταξύ των φυτικών ιχνών που εντοπίστηκαν, κυρίαρχη θέση φαίνεται να έχει το καλλιεργημένο καρότο, ενώ σημαντική παρουσία εμφανίζει και το κοινό σιτάρι, καθώς και άλλα δημητριακά όπως το σκληρό σιτάρι, το μονόκοκκο σιτάρι, η σίκαλη και ο αραβόσιτος. Παράλληλα καταγράφηκαν ίχνη από φυτά κηπευτικών, όπως ντομάτα, πατάτα και πιπεριές, αλλά και από φυτά της οικογένειας των κολοκυνθοειδών.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι ορισμένα από τα εντοπισμένα είδη, όπως η ντομάτα, ο αραβόσιτος και τα φιστίκια, προέρχονται από τον λεγόμενο Νέο Κόσμο, γεγονός που ενισχύει την εκτίμηση ότι μέρος της γενετικής «υπογραφής» στο ύφασμα σχετίζεται με επιμολύνσεις μεταγενέστερων ιστορικών περιόδων, δηλαδή μετά το 1492 και την ευρωπαϊκή επαφή με την Αμερική.

Οι ερευνητές σημειώνουν επίσης την παρουσία DNA από οπωροφόρα δέντρα όπως η μπανάνα, το αμύγδαλο, το καρύδι και το πορτοκάλι, καθώς και ασθενέστερων ιχνών από σύκα, σταφύλια, μήλα και αχλάδια. Η συνολική εικόνα, σύμφωνα με τη μελέτη, δεν επιτρέπει ασφαλή χρονολόγηση του αντικειμένου μέσω της μεθόδου της μεταγονιδιωματικής ανάλυσης, καθώς τα δεδομένα αντανακλούν κυρίως την ιστορία επαφής και έκθεσης του υφάσματος σε διαφορετικά περιβάλλοντα μέσα στους αιώνες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ίδιοι οι ερευνητές υπογραμμίζουν πως τα αποτελέσματα δεν μπορούν να επιβεβαιώσουν ούτε να απορρίψουν οριστικά την υπόθεση μιας προέλευσης δύο χιλιάδων ετών. Αντιθέτως, όπως αναφέρουν, τα δεδομένα φωτίζουν κυρίως τις πολιτισμικές, βιολογικές και περιβαλλοντικές επιμολύνσεις που έχει υποστεί το σάβανο στη μακρά ιστορία του.

 

Η μελέτη έρχεται σε μια περίοδο αυξημένου επιστημονικού ενδιαφέροντος για αρχαία οργανικά κατάλοιπα και τροφές, καθώς παρόμοιες ανακαλύψεις έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια σε αρχαιολογικούς χώρους από την Πομπηία έως τη Βόρεια Αμερική, προσφέροντας νέα στοιχεία για τις διατροφικές συνήθειες των ανθρώπων της αρχαιότητας και των ιστορικών περιόδων.

Από το kataggeilte