Με τόλμη θάρρος και επιφυλάξεις παραθέτω στοιχεία:
Παλαιολιθική Εποχή (500 – 10 χιλιάδες χρόνια πριν). Κρανίο και οστεϊκά κομμάτια σκελετού ηλικίας 300.000 ετών (Human Evolution – The Oxford Companion to Archeology, Oxford University Press, 1996), καθώς και ίχνη φωτιάς ακόμη παλαιότερα, βρέθηκαν στο σπήλαιο των Πετραλώνων, στη Χαλκιδική, αν και η χρονολογία των ευρημάτων δεν έχει εισέτι προσδιορισθεί.
Ο συγκεκριμένος ερευνητής Άρης Πουλιανός προτείνει υπερδιπλασιασμό (700.000) της χρονολόγησης,
ενώ άλλοι προσπαθούν να τον απορρίψουν, χωρίς ασφαλώς παραστατικά στοιχεία. Πριν από περίπου 300.000 χρόνια, ο Έμφρων Αρχάνθρωπος κατασκεύασε τα πρώτα τεχνητά καταφύγια ενώ, σε συνέχεια, πριν από περίπου 250.000 χρόνια, εμφανίζεται και ο Άνθρωπος του Νεάντερνταλ.Συνεχίζω με επίσημες αρχαιολογικές απόψεις(;):
Πριν από τουλάχιστον 150.000 χρόνια, κάποιοι κυνηγοί χάραξαν στο οστό ενός ζώου, σε περιοχή της Γαλλίας, κάποια δυσερμήνευτα σύμβολα.
Σημειώνω ότι στην ίδια περίοδο, πριν από 150.000 χρόνια περίπου, ο Έμφρων “Αρχάνθρωπος” εξελίχθηκε στο σημερινό Έμφρονα “Άνθρωπο” (Homo Sapiens).
Με τον ερχομό του Έμφρονος ανθρώπινου είδους άρχισε λίγο-λίγο να οργανώνεται η ταφή των νεκρών στον Ελλαδικό χώρο. Πριν από 80.000 χρόνια, εξερράγη το ηφαίστειο της Σαντορίνης σκορπίζοντας το θάνατο, όχι μόνο στους κατοίκους του Αιγαίου, αλλά και στον ευρύτερο Μεσογειακό χώρο.
Ανεξάρτητες αρχαιολογικές ομάδες απεκάλυψαν πέτρινα εργαλεία, που χρονολογούνται πριν από 60.000 χρόνια, σε διάφορες περιοχές της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας, αλλά και στο σπήλαιο Απήδημα της Μάνης όπου, εκτός από εργαλεία, βρέθηκαν και σκελετικά ανθρώπινα κατάλοιπα.
Πριν από 50.000 χρόνια, ο Έμφρων Άνθρωπος κατάφερε να εξαπλωθεί και στις πέντε Ηπείρους, κυρίως στην Ελλάδα.
Μοναδικά ευρήματα Έμφρονος Ανθρώπου βρέθηκαν το 1893 στην περιοχή των Χανίων Κρήτης και επιβεβαιώθηκε ότι τα σκελετικά μέρη τους είναι ηλικίας 60 έως 40.000 ετών, με αποτέλεσμα να συνηγορούν στο γεγονός ότι ο άνθρωπος διέθετε τότε κάποια πρωτόγονα μέσα ώστε να μπορέσει να προσεγγίσει και να κατοικήσει την Κρήτη.
Συμπεριλαμβανομένου και ενός πλήθους άλλων ευρημάτων σε όλη την έκταση του Ελλαδικού χώρου, συμπεραίνουμε ότι ο Έμφρων Αρχάνθρωπος, ο Homo Sapiens, συνυπήρχε ανταγωνιστικά με τον Άνθρωπο του Νεάντερνταλ για λόγους άγνωστους μέχρι σήμερα.
Ευρήματα που χρονολογούνται από την ανώτερη παλαιολιθική εποχή, μεταξύ 50 και 35.000 χρόνια πριν, έχουν ανασκαφθεί σε πάμπολλα σημεία του Ελλαδικού χώρου, κυρίως στην Ήπειρο και στην Πελοπόννησο.
Στη Θεόπετρα, για παράδειγμα, βρέθηκαν, εκτός από πολλά λίθινα εργαλεία, και ίχνη από ανθρώπινες πατημασιές, που χρονολογούνται πριν από περίπου 46.000 χρόνια.
Στο ίδιο σπήλαιο, βρέθηκαν επιπλέον δύο ανθρώπινοι σκελετοί ημιδιαλυμένοι, που χρονολογήθηκαν 14,5 και 7.000 χρόνια αντίστοιχα.
Όλες αυτές οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις επιβεβαιώνουν στατιστικά ότι η Ελληνική Γη κατοικήθηκε, από το ένα άκρο ως το άλλο και συνεχώς, από την εποχή του Έμφρονος Αρχανθρώπου.
Πριν από 30 έως 20.000 χρόνια, η πεδιάδα της Θεσσαλίας πλημμύρισε από ακατάσχετες βροχοπτώσεις και υποχρέωσε τους κατοίκους της να φύγουν από τη Θεσσαλία προς ορεινότερες περιοχές. Πολύ αργότερα, η Θεσσαλική πεδιάδα αποστραγγίστηκε.
Ο Θουκυδίδης τοποθετεί χρονολογικά την αποστράγγισή της επί Πελασγού και την αποδίδει σε ισχυρό σεισμό.
Ο Ηρόδοτος την αποδίδει και αυτός σε γεωλογική αναταραχή που άνοιξε δίαυλο εκροής στην περιοχή των Τεμπών.
Πριν από 20.000 χρόνια, κατοικήθηκε το σπήλαιο Καστρίτσας, έξω από τα Ιωάννινα, μέχρι και την 13η χιλιετία.
Πριν από 18.000 χρόνια, μία δεύτερη έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης εξαφάνισε ένα πολύ μεγάλο μέρος του νησιού, σκόρπισε τον όλεθρο και το θάνατο στην Ελλάδα, καθώς και σε παράκτιες περιοχές.
Τα κατοικημένα σπήλαια του Ελλαδικού χώρου αρχίζουν να εγκαταλείπονται σιγά-σιγά μετά τη 13η χιλιετία π.Χ.
Υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι, την περίοδο αυτή, ο ηπειρωτικός άνθρωπος ταξιδεύει με πρωτόγονα μέσα στα νησιά του Αιγαίου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, πριν περίπου 15.000 χρόνια, άρχισε η τήξη το παγετώνων στον Ευρωπαϊκό χώρο που ολοκληρώθηκε τα επόμενα 7.000 χρόνια.
Η στάθμη της Μεσογείου ανέβηκε σταδιακά από 100 έως 130 μέτρα φτάνοντας στο σημερινό της επίπεδο.
Επισημαίνεται από επιστήμονες (Hapgood C.H., “The Earth’s Shifting Crust με πρόλογο του Einstein, Pantheon Books, 1958) ότι, γύρω στα 9.000 χρόνια πριν, ο πλανητικός φλοιός ολίσθησε ολοκληρωτικά και ξαφνικά πάνω στον υποκείμενο παχύρευστο μάγμα, αλλάζοντας τις γεωγραφικές συντεταγμένες των Ηπείρων και προκαλώντας τεράστιες γεωλογικές, κλιματικές και οικολογικές καταστροφές σε σύντομο χρόνο (Martin S.P. και Klein R. G., “Quaternary Extinction: A Prehistoric Evolution”, The University of Arizona Press, 1984).
Αποδεδειγμένα, η θερμοκρασία περιβάλλοντος αυξήθηκε περί τους 7 βαθμούς Κελσίου, η στάθμη της θάλασσας ανέβηκε από 25 μέχρι 60 μέτρα, ενώ περισσότερα από 40 είδη γιγαντιαίων ζώων εξαφανίστηκαν, κυρίως από την Αμερικανική Ήπειρο, όπως τα μαμούθ, τα μαστόδοντα, οι βίσωνες, τα λιοντάρια και τα αιλουροειδή.
Υπάρχει ενδεχόμενα άποψη ότι με αναφορά ενός καταστροφικού κατακλυσμού, όπως περιγράφουν διάφορες μυθολογίες του κόσμου, αυτό να οφείλεται στον απόηχο μιας διαφορικής ολίσθησης του φλοιού του πλανήτη, ενώ άλλες απόψεις Αιγυπτίων ιερέων αναφέρουν ότι “μεγάλη καταστροφή προκλήθηκε από παράλλαξη των ουράνιων σωμάτων σε περιστροφή γύρω από τη Γη” (Πλάτων, Τίμαιος, 22b).
Τα γεγονότα που υφαίνουν τον καμβά της καταγωγής των Ελλήνων, εν συντομία, ανέπτυξα στο παρόν άρθρο. Υπάρχουν αναφορές και παραδόσεις από μυθιστορίες που παραπέμπουν την καταγωγή μας σε ακόμη πιο μακρινές περιοχές του παρελθόντος χρόνου, οι οποίες πιθανόν στο μέλλον να λάβουν επιστημονική τεκμηρίωση από την άνοδο των τεχνολογικών μετρητικών μέσων.
Σε επόμενα άρθρα, θα αναλυθεί κατ’ αρχήν το έργο του παγκόσμια αναγνωρισμένου Έλληνα σπηλαιολόγου Άρη Πουλιανού ο οποίος, αντίθετα με τις απόψεις ορισμένων κέντρων χρονολόγησης, μεταθέτει με σαφείς επιστημονικές τεκμηριώσεις την ύπαρξη ανθρώπων στο σπήλαιο των Πετραλώνων, πριν από 700.000 χρόνια.
Είναι σαφές ότι αυτό ανατρέπει παράλληλες προσπάθειες μη αποδεδειγμένων ιστοριών καταγωγής γλώσσας και πολιτισμικού κύρους, όπως αναπτύχθηκαν οι κοινωνίες των Ελλήνων στο παρελθόν.
Θα ακολουθήσουν άρθρα που αφορούν στις οικιστικές, κοινωνικές και γλωσσικές αναφορές των Ελλήνων στις περιόδους της Μεσολιθικής και της Νεολιθικής Εποχής, της Εποχής του Χαλκού και του Σιδήρου και της Περιόδου των Κλασικών Χρόνων.
Με ύψιστο καθήκον να ανταποκριθώ σε αιτήματα αναγνωστών μου με όσο το δυνατόν σαφέστερο τρόπο, επιφυλάσσομαι να παρουσιάσω μακράν κάθε υπερβολής αυτό το οποίο επιτάσσει το χρέος μου ως γνήσιος Έλλην.
Από το ksipnistere
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου