Μήνυμα προς γονείς, ραγιάδες, και αδιάφορους

GEWKWN: Τα παιδιά δεν φταίνε. Εσύ φταις. Ξύπνα. Στον 21ο αιώνα, των φώτων, της τεχνολογίας και της αφθονίας, παιδιά σβήνουν από την πείνα. Παιδιά σβήνουν από τις “προστασίες” των ενηλίκων, μέσα σε πόλεις, σχολεία, ακόμη και εκκλησίες. 

Παιδιά δηλητηριάζονται με “νόμιμα” δηλητήρια. Παιδιά διδάσκονται να μισούν το       φύλο τους, να ξεχνούν την πίστη τους, να γελούν με την Παναγία και να κοροϊδεύουν       τον Σταυρό. 

ΚΑΙ ΕΣΥ, Έλληνα Ορθόδοξε χριστιανέ τι κάνεις; 

Βλέπεις ειδήσεις και το προσπερνάς. 

Βλέπεις τα παιδιά σου να

εθίζονται στις οθόνες και λες “έτσι είναι η εποχή”. 

Βλέπεις τις ανωμαλίες να μπαίνουν στα σχολικά βιβλία και το θεωρείς προοδευτικό. 

Πας και ψηφίζεις εκείνους που πολεμούν ανοιχτά τον Χριστό, και μετά….. ανάβεις κερί  στην εκκλησία…….  ΥΠΟΚΡΙΤΗ. 

Τα παιδιά σου δεν φταίνε που γεννήθηκαν σε έναν πλανήτη που τρελάθηκε. Εσύ θα απολογηθείς γι’ αυτά. Όχι ο Θεός…….. ΕΣΥ. 

Γιατί: Εσύ τα εμπιστεύτηκες σε συστήματα που δεν πιστεύουν στον Θεό. 

Εσύ τα τάισες ψέματα. 

Εσύ τους έδειξες έναν κόσμο χωρίς φως και τα άφησες να μάθουν το σκοτάδι για κανονικό. 

Εσύ έπνιξες την ψυχή τους με φόβο, ενοχές, και αποξένωση από την Αλήθεια. 

Όμως ακόμη υπάρχει καιρός. Κλείσε την τηλεόραση. Σήκωσε τα παιδιά σου από τα τάμπλετ. Πάρε τα από το χέρι, πήγαινέ τα στην εκκλησία, στον Χριστό. Πήγαινε τα σε ένα πάρκο να παίξουν.

Δίδαξέ τα τι σημαίνει η λέξη “Μετάνοια”, “Σταυρός”, “Αγάπη που πονάει και σώζει”. Σώσε την ψυχή τους πριν την καταπιεί ο κόσμος. 

Τα παιδιά δεν φταίνε. Εσύ θα φταις, αν δεν τα προστατέψεις. Και όταν θα έρθει η ώρα της μεγάλης κάθαρσης, και ο Θεός ζητήσει λογαριασμό από τον πατέρα και τη μητέρα, 

μην πεις πως δεν ήξερες……..Θα ξέρεις. Και θα είναι αργά. 

“Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία· ότι αυτοί τον Θεόν όψονται” Ματθ. 5,8 

Για τα παιδιά στις εμπόλεμες ζώνες: “ Μέσα στον ήχο των όπλων, ακούγεται το κλάμα ενός παιδιού που δεν έφταιξε σε τίποτα.” 

Στο Χάρκοβο, στη Ράφα, στη Δαμασκό, στα σύνορα Αρμενίας – Αζερμπαϊτζάν, στην Αφρική, 

παιδιά κοιμούνται χωρίς μαξιλάρι, χωρίς ταβάνι, χωρίς αύριο. 

Δεν έχουν παιχνίδι, έχουν κουβέρτα από τσιμέντο και πίσσα. Δεν έχουν ψυχή να ονειρευτούν, τους την πήραν μαζί με το σπίτι τους. Οι καλύτερες κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών

Και εσύ Έλληνα χριστιανέ ;  ΕΣΥ ανησυχείς αν θα πάρεις το iPhone 17 ή το 18, ενώ ένα κοριτσάκι στην Παλαιστίνη το τάισε μόνο ο φόβος. 

Παραπονιέσαι που “βαριούνται” τα παιδιά σου, την ώρα που χίλιες παιδικές φωνές απλά προσεύχονται να μείνουν ζωντανές. 

Ο Κύριος είπε: “Ό,τι κάνατε σε έναν από αυτούς τους ελάχιστους αδελφούς μου, σε μένα   το κάνατε.” (Ματθ. 25:40) 

Και εμείς τι κάναμε; Κλείσαμε τα αυτιά. Κλείσαμε την καρδιά. Πόσοι απ’ αυτούς θα γίνουν μάρτυρες; Πόσοι, άγγελοι που δεν πρόλαβαν να περπατήσουν, θα σταθούν μπροστά στον Θρόνο και θα πουν: 

“Δεν μας προστάτεψε κανείς. Ούτε οι δυνατοί, ούτε οι ευσεβείς. Μόνο ο Θεός.” 

Για τα παιδιά που πεινούν, ενώ εμείς πετάμε φαγητό  “ Η πείνα δεν είναι κατάρα, είναι καμπάνα που χτυπάει για την αδικία μας.” 

Την ώρα που διαβάζεις αυτές τις γραμμές, ένα παιδί στην Αφρική σβήνει ήσυχα, αόρατα, μόνο, με πρησμένη κοιλιά και άδεια μάτια. Κι ένα άλλο, σε κάποια φτωχογειτονιά της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης, κοιμάται χωρίς δείπνο. 

Πόσες φορές πέταξες φαγητό σήμερα;  Πόσες φορές είπες «δεν μου αρέσει»; 

Πόσες φορές ξέχασες να πεις ευχαριστώ για το πιάτο που έχεις; 

Η γη έχει τροφή για όλους. Αλλά η απληστία μας, το πάθος για περισσότερο, το εγώ μας κάνει τα ψυγεία μας να ξεχειλίζουν και τις ψυχές μας να πεινάνε. 

Πώς θα σταθείς στον Θεό, όταν σου πει: “Πεινούσα, και δεν μου δώσατε να φάω.” 

(Ματθ. 25:42) 

Και πώς θα εξηγήσεις στο παιδί σου, που κλαίει για ένα παιχνίδι, ότι υπάρχουν παιδιά    που κλαίνε επειδή πονάει το στομάχι τους από την πείνα; Οι καλύτερες κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών

Η σιωπή μας είναι συνενοχή. Η συνήθειά μας, αμαρτία. Και η απραξία μας, καταδίκη. 

Για την πνευματική πείνα των νέων στις πόλεις 

“️ Στην πιο συνδεδεμένη εποχή, έχουμε τη πιο αποσυνδεδεμένη νεολαία.” 

Νέοι με ακουστικά στα αυτιά, κινητό στο χέρι…… πλάτη στον Χριστό. 

Γεμάτοι εικόνες και βίντεο, αλλά άδειοι από ουσία, από αλήθεια, από λόγο ζωής. 

Δεν πεινούν για φαγητό,  πεινούν για νόημα. 

Και τι τους προσφέρουμε;  Ένα σχολείο χωρίς Θεό. Μια κοινωνία χωρίς αξίες. Μια οικογένεια που δεν μιλάει, δεν προσεύχεται, δεν ζει. 

Τα παιδιά σήμερα πεινούν για Αλήθεια, όχι για άλλη μια γνώμη. Πεινούν για Χριστό  αλλά δεν Τον έχουν δει ποτέ στα μάτια μας. 

Εμείς είμαστε η γενιά που τους παραδώσαμε: 

θρησκεία χωρίς πίστη, φαγητό χωρίς ευλογία, ζωή χωρίς κατεύθυνση. 

 

Και όταν μας ρωτάνε:  “Γιατί είμαι εδώ; Τι νόημα έχει η ζωή μου; “ 

.…εμείς τους δείχνουμε YouTube, TikTok και influencers. 

Αλλά ακόμη δεν είναι αργά.  

GEWKWN 

Από το katohika