Ο Έλληνας γιατρός που αποκάλυψε το μυστικό στον Ελευθέριο Βενιζέλο και η Θεσσαλονίκη έγινε ελληνική και όχι βουλγαρική

 Δεν κρατούσε όπλο. Δεν ηγήθηκε σε καμία μάχη. Φορούσε όμως στολή του εχθρού και γνώριζε τι σχεδίαζαν πίσω από τις κλειστές πόρτες του στρατηγείου. Ο Φίλιππος Νίκογλου, γιατρός στον βουλγαρικό στρατό το 1912, βρέθηκε μπροστά στο πιο καθοριστικό δίλημμα της ζωής του: να σωπάσει ή να μιλήσει. Επέλεξε να προδώσει τον στρατό που υπηρετούσε για να σώσει μια πόλη που δεν είχε ακόμη απελευθερωθεί.

Η Θεσσαλονίκη εκείνες τις μέρες ήταν το πιο επιθυμητό έπαθλο των Βαλκανικών Πολέμων. Οι ελληνικές δυνάμεις πλησίαζαν, αλλά

το ίδιο και οι βουλγαρικές. Η πληροφορία για τις κινήσεις των Βουλγάρων έπρεπε να φτάσει στην Αθήνα πιο γρήγορα από τα στρατεύματα. Ο Νίκογλου κατάφερε να μεταφέρει τα σχέδια κατάληψης στον Σουλιώτη Νικολαΐδη, Έλληνα πράκτορα που δούλευε μέσα στη Σόφια. Και εκείνος με τη σειρά του ειδοποίησε απευθείας τον Ελευθέριο Βενιζέλο ο οποίος σε πανικό διέταξε τον επικεφαλής του στρατεύματος (διάδοχο Κωνσταντίνο), να κατευθυνθεί στην Θεσσαλονίκη και όχι στο Μοναστήρι. 

Ο Κωνσταντίνος αρνήθηκε παρόλο το ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος τον είχε τοποθετήσει σε αυτή την θέση. Η συμβασιλεύσουσα ήταν ο διακαείς πόθος των Βουλγάρων και η έξοδό τους στην θάλασσα του Αιγαίου. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος διαβλέποντας ότι αυτή η καταστροφή θα έκοβε και τον δρόμο για την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, έπεισε τον πατέρα του διαδόχου, τον Βασιλέα Γεώργιο Α’ να πείσει τον πεισματάρη γιο του και έτσι η συμβασιλεύουσα μετά από χρόνια και καιρούς απελευθερώθηκε.

Ο αφανής ήρωας, ο γιατρός που αποκάλυψε το μυστικό στον Ελευθέριο Βενιζέλο είχε μόλις κηρυχθεί εχθρός του βουλγαρικού κράτους. Δεν υπήρχε επιστροφή. Το 1913, η Θεσσαλονίκη ήταν πια ελληνική. 

 

Ο Νίκογλου κατέφυγε εκεί, όχι ως πρόσφυγας, αλλά ως ήρωας που κανείς δεν αναγνώρισε δημοσίως για χρόνια. Ζούσε μια ήσυχη ζωή, ενώ η μυστική του αποστολή είχε αλλάξει την πορεία ολόκληρης της Μακεδονίας.

Από το romioitispolis