Όταν ο π. Γεράσιμος συλλειτούργησε με τον Άγιο Γεράσιμο

«Την κοινήν Ανάστασιν προ του σου Πάθους πιστούμενος, εκ νεκρών ήγειρας τον Λάζαρον, Χριστέ ο Θεός ...»

 Ξεχωριστή αγρυπνία στον Άγιο Γεράσιμο η αγρυπνία του Αγίου Λαζάρου, και ποια δεν ήταν! Το είχε πει όμως και ο ίδιος ο π. Γεράσιμος.

Έτσι λοιπόν, σαν απόψε, πριν μερικά χρόνια, πήγαμε νωρίς στο μοναστήρι, από την αρχή της ακολουθίας και ο

π. Γεράσιμος ήταν μόνος στο ιερό, οι άλλοι ιερείς ήρθαν αργότερα.

Σε μια στιγμή, δίπλα μου η Ελεωνόρα Χαρίτου γυρίζει και με ρωτάει:

«Πόσους ιερείς βλέπεις στο ιερό;»

«Έναν, τον π. Γεράσιμο.»

«Τώρα δεν βλέπεις έναν ψηλότερο από τον π. Γεράσιμο, δεν τον βλέπεις στην Ωραία Πύλη, να τώρα μας ευλογάει;»

Η καρδιά της πήγαινε να σπάσει, υπήρξε στο χώρο μας κινητικότητα και βγήκε ο Θόδωρος Μεσσάρης από το ιερό, ήρθε κοντά μας και είπε:

« Ο π. Γεράσιμος ζητάει να μην λέτε τίποτα!»

...............

Και έπειτα διάβασε το Ευαγγέλιο με τρόπο συγκλονιστικό και σε συγκεκριμένη στιγμή ανέβασε ψηλά την ωραία φωνή του και ακούστηκε:

«έγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται• καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα ...»

 

Στο δε κήρυγμά του γύρισε με φωνή τρεμάμενη από συγκίνηση στον Άγιο Γεράσιμο και είπε:

«Ο Άγιός μας, ο Άγιός μας, ει και άπνους φαίνεται ζει, ζει, ζει!»

Με ποιον λειτούργησε ο π. Γεράσιμος σε εκείνη την αγρυπνία, την ξεχωριστή, του Αγίου Λαζάρου πριν μερικά χρόνια;

«Τώρα δεν λέτε τίποτα, όταν πεθάνω να τα πείτε».

Από το trelogiannis