Χοιρινό, μοσχάρι ή κονσέρβα τόνος; Οι ανατριχιαστικές περιγραφές εγκληματιών που έσπασαν το απόλυτο ταμπού

 Παρά το γεγονός ότι ο κανιβαλισμός επιβιώνει πλέον σε ελάχιστες, απομονωμένες γωνιές του πλανήτη, η ανθρωποφαγία εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πιο ισχυρά και καθολικά κοινωνικά ταμπού της ανθρωπότητας. 

Κατά καιρούς, ωστόσο, το φαινόμενο αυτό ήρθε στο προσκήνιο μέσα από τη δράση στυγερών εγκληματιών αλλά και τις καταγραφές ιδιόρρυθμων ερευνητών. Ελάχιστοι από όσους δοκίμασαν ανθρώπινη σάρκα μοιράστηκαν δημόσια τις εντυπώσεις τους, αφήνοντας πίσω τους ανατριχιαστικές περιγραφές για τη γεύση και την υφή της.

Άρμιν Μάιβες: Η σύγκριση με το χοιρινό κρέας

Μία από τις πιο σοκαριστικές υποθέσεις των τελευταίων δεκαετιών εκτυλίχθηκε τον Μάρτιο του 2001 στη Γερμανία, με πρωταγωνιστή τον Άρμιν Μάιβες, γνωστό και ως τον «κανίβαλο του Ρότενμπουργκ». Ο Μάιβες ήρθε σε επαφή μέσω διαδικτύου με ένα 41χρονο θύμα, το οποίο είχε συναινέσει πλήρως στη διαδικασία. Αφού χορήγησε στον επισκέπτη του ισχυρά ηρεμιστικά και αλκοόλ, προχώρησε στον ακρωτηριασμό του. Αρχικά προσπάθησαν να καταναλώσουν μαζί ένα τμήμα της σάρκας ωμό, όμως η υφή του τους θύμισε λάστιχο. Στη συνέχεια, ο Μάιβες το τηγάνισε με βούτυρο και σκόρδο.

Μετά τον θάνατο του θύματος από αιμορραγία, ο δράστης τεμάχισε το σώμα και αποθήκευσε περίπου 18 κιλά κρέατος στον καταψύκτη του, με τα οποία τρεφόταν για τους επόμενους δέκα μήνες, μαγειρεύοντάς τα ως μπριζόλες ή κιμά. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του, η γεύση ήταν παρόμοια με του χοιρινού, αλλά ελαφρώς πιο πικρή και πλούσια. Σήμερα, εκτίοντας την ποινή του, έχει γίνει χορτοφάγος.

Ισέι Σαγκάβα: Η ψευδαίσθηση του τόνου στο Παρίσι

Το 1981, ο Ιάπωνας φοιτητής Ισέι Σαγκάβα συγκλόνισε τη γαλλική πρωτεύουσα όταν δολοφόνησε μια 25χρονη Ολλανδέζα συμφοιτήτριά του στο διαμέρισμά του. Για τις επόμενες δύο ημέρες, ο Σαγκάβα κατανάλωσε διάφορα τμήματα του σώματός της, ξεκινώντας από την ωμή σάρκα, η οποία του φάνηκε εντελώς άοσμη και άγευστη, αν και είχε μια ιδιαιτερότητα: έλιωνε στο στόμα όπως ο κονσερβοποιημένος τόνος.

Όταν αποφάσισε να τηγανίσει κομμάτια από τον γοφό της, χρειάστηκε να επιστρατεύσει αλάτι και μουστάρδα για να αποκτήσουν μια υποτυπώδη νοστιμιά. Στα απομνημονεύματά του, τα οποία τον μετέτρεψαν αργότερα σε μια ιδιότυπη διασημότητα στην Ιαπωνία μετά την αμφιλεγόμενη απελευθέρωσή του λόγω νομικών κενών, ισχυρίστηκε ότι το πιο γευστικό σημείο ήταν οι μηροί της.

Χόρχε Νεγρομόντε: Οι αποτρόπαιες κρεατόπιτες της Βραζιλίας

Τον Απρίλιο του 2012, οι αρχές της Βραζιλίας συνέλαβαν τον Χόρχε Νεγρομόντε ντα Σιλβέιρα, μαζί με τη σύζυγο και την ερωμένη του, για τη δολοφονία μιας άστεγης γυναίκας. Το μακάβριο τρίο ομολόγησε τη θανάτωση ακόμη δύο γυναικών. Κατά τις ανακρίσεις, ο Νεγρομόντε παρομοίασε την ανθρώπινη σάρκα με το μοσχαρίσιο κρέας, τόσο σε εμφάνιση όσο και σε υφή.

Η ομάδα μαγείρευε το κρέας με παραδοσιακές μεξικάνικες και βραζιλιάνικες συνταγές κατσαρόλας. Το πιο φρικιαστικό στοιχείο της υπόθεσης ήταν ότι χρησιμοποιούσαν τα υπολείμματα των θυμάτων για να παρασκευάσουν παραδοσιακές κρεατόπιτες, τις οποίες πουλούσαν ή πρόσφεραν ως δώρο στους ανυποψίαστους γείτονές τους.

Γουίλιαμ Σίμπρουκ: Η δημοσιογραφική περιέργεια

Ο Γουίλιαμ Σίμπρουκ, ένας διακεκριμένος Αμερικανός δημοσιογράφος, έγινε ευρύτερα γνωστός για τα ταξιδιωτικά του βιβλία. Στο έργο του «Οι τρόποι της Ζούγκλας» (1931), περιγράφει την εμπειρία του στη Δυτική Αφρική, όπου ήρθε σε επαφή με μια φυλή που εφάρμοζε τελετουργικό κανιβαλισμό.

Θέλοντας να ικανοποιήσει την επαγγελματική του περιέργεια, δοκίμασε τη συγκεκριμένη σάρκα, ενώ αργότερα επανέλαβε το πείραμα στη Γαλλία, εξασφαλίζοντας δείγματα από πρόσφατα θανόντες μέσω ενός νοσηλευτή. Στις λεπτομερείς σημειώσεις του ανέφερε ότι το κρέας θύμιζε καλοζυγισμένο, ώριμο μοσχάρι, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν έμοιαζε ούτε με βοδινό ούτε με κρέας γάλακτος, αλλά είχε μια εντελώς δική του γευστική ταυτότητα.

Τζέφρι Ντάμερ: Το τρυφερό «ψαρονέφρι» του Μιλγουόκι

Ο διαβόητος κατά συρροή δολοφόνος Τζέφρι Ντάμερ, ο οποίος αφαίρεσε τη ζωή από 17 νεαρούς άνδρες μεταξύ 1978 και 1991, προχώρησε σε φρικτές αποκαλύψεις κατά τη διάρκεια της ανάκρισής του από το FBI. Ο Ντάμερ συνήθιζε να αποθηκεύει συγκεκριμένους μυς των θυμάτων του, όπως τους μηρούς και τους δικέφαλους, στην κατάψυξη. Στη συνέχεια, έκοβε τη σάρκα σε μικρά κομμάτια και την έψηνε στον φούρνο. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, η υφή και η γεύση παρέπεμπαν σε ένα εξαιρετικά τρυφερό μοσχαρίσιο φιλέτο.

Τομπάιας Σνέεμπαουμ: Η τραυματική εμπειρία στο Περού

Το 1955, ο Αμερικανός καλλιτέχνης Τομπάιας Σνέεμπαουμ ταξίδεψε με υποτροφία στο Περού και αποφάσισε να ζήσει μαζί με μια απομονωμένη φυλή της ζούγκλας. Η ρομαντική του διάθεση μετατράπηκε σε εφιάλτη όταν έγινε μάρτυρας μιας βίαιης επίθεσης της φυλής σε γειτονικούς πληθυσμούς.

 

Μετά τη σφαγή, οι ιθαγενείς έψησαν τα θύματα στη φωτιά. Ο Σνέεμπαουμ αναγκάστηκε να καταναλώσει το κρέας που του προσφέρθηκε για να μην κινήσει υποψίες, όμως το σοκ ήταν τόσο μεγάλο που εγκατέλειψε την περιοχή κρυφά την ίδια νύχτα. Στα γραπτά του εμφανίστηκε ιδιαίτερα συγκρατημένος, δηλώνοντας ότι το κρέας είχε κοινά στοιχεία με το χοιρινό, συμπληρώνοντας με αποτροπιασμό ότι το συγκεκριμένο γεύμα δεν ήταν επαρκώς ψημένο.