''Η Ξεχασμένη Εντολή'' Γιατί σε γαϊδουράκι και όχι σε άλογο;

 Σύμφωνα με τον Νόμο που ο Θεός έδωσε στον Μωϋσή, απαγορευόταν στους Ισραηλίτες να κατέχουν και να χρησιμοποιούν Ίππους. ''Οὐ πληθυνεῖ ἑαυτῷ ἵππον οὐδὲ μὴ ἀποστρέψῃ τὸν λαὸν εἰς Αἴγυπτον, ὅπως μὴ πληθύνῃ αὐτῷ ἵππον'' Δευτερονόμιο ιζ'16

Μόνο ταπεινά γαϊδουράκια επιτρεπόταν για τις μετακινήσεις τους και βόδια για τις αγροτικές δουλειές.

Η πρώτη αιτία ήταν να μην υπερηφανευτεί το Φρόνημα του λαού του Θεού καλπάζοντας με επίδειξη ένα δυνατό άλογο, αλλά να παραμένουν σε όλες τις πτυχές της ζωής τους Ταπεινοί.

Η δεύτερη ήταν να μην

στηρίζονται και ελπίζουν σε περίοδο πολέμου στην Ρωμαλεότητα και στην Ισχύ του Ίππου, αλλά στον Ισχυρό Βραχίονα Κυρίου του Θεού τους ο Οποίος με μια σφεντόνα του Δαβίδ και δυό πέτρες τους χάρισε την νίκη. «Οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα» Ψαλμ. ιθ

Πρώτο μέλημα τους έπρεπε να είναι η Υπακοή και η Εμπιστοσύνη στον Θεό.

Δεν την εφάρμοσαν όμως πολλοί βασιλείς αυτή την εντολή και στηριζόταν και θαρρούσαν στους πολυπληθείς Ίππους και στις Άμαξες, τα οποία αγόραζαν από την Αίγυπτο, ακόμα και από την Βαβυλώνα.

Συναλλαγές ενάντια στον Νόμο του Θεού με άπιστα έθνη στα οποία κάποτε ήταν σκλαβωμένοι και ο Θεός τους ελευθέρωσε με θαυμαστές επεμβάσεις χωρίς ιππικό και άρματα.

Φωνάζει αυστηρά ο Θεός με τους Προφήτες:

''ἐνεπλήσθη ἡ γῆ ἵππων, καὶ οὐκ ἦν ἀριθμὸς τῶν ἁρμάτων αὐτῶν" Ησαΐας

''ἐφ᾿ ἵππον οὐκ ἀναβησόμεθα'' Ωσηέ.

'' Οὐαὶ οἱ καταβαίνοντες εἰς Αἴγυπτον ἐπὶ βοήθειαν, οἱ ἐφ᾿ ἵπποις πεποιθότες καὶ ἐφ᾿ ἅρμασιν, ἔστι γὰρ πολλά, καὶ ἐφ᾿ ἵπποις, πλῆθος σφόδρα, καὶ οὐκ ἦσαν πεποιθότες ἐπὶ τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τὸν Κύριον οὐκ ἐζήτησαν" Ησαΐας

''Ψευδὴς ἵππος εἰς σωτηρίαν, ἐν δὲ πλήθει δυνάμεως αὐτοῦ οὐ σωθήσεται'' Δαβίδ.

Κάθε φορά που χρησιμοποιούσαν Ιππικό και καυχόταν σε αυτό έχαναν την μάχη.

Αλλά και ο απλός λαός στην καθημερινότητα του αμελούσε αυτή την εντολή ''και επλήθυναν εις εαυτούς ίππους'' όπως κάνουμε και εμείς σήμερα Κλήρος και Λαός για Επίδειξη, Εγωϊσμό και Ανταγωνισμό με τους Ίππους των αυτοκινήτων μας.

Ξεχασμένη από πολλούς λοιπόν αυτή η εντολή, αλλά όχι από τον Νομοθέτη Της.

Τους την θύμισε την ημέρα που θα έπρεπε κανονικά να εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα καβάλα σε ένα δυνατό άλογο με Δόξα και Δύναμη ως Βασιλιάς.

Και αντί να Τον δουν έτσι, τον είδαν πάνω ''σε πωλάριον όνου'' σε ένα γαϊδουράκι ''επί του οποίου ουδείς άνθρωπος εκάθισε ποτέ'' να εισέρχεται Ταπεινός και Πράος ο Αιώνιος Βασιλεύς της Δόξης.

Θαυμαστά πράγματα.

Ο Χριστός κάνει Υπακοή και σε αυτή την ξεχασμένη και ελάχιστη Εντολή του Νόμου, αλλά και το γαϊδουράκι κάνει και αυτό την δική του Υπακοή.

Άνθρωπος δεν είχε καθίσει ποτέ πάνω του και έπρεπε λογικά στον πρώτο αναβάτη να κλωτσά και να χτυπιέται. Τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε, αν και ήταν τόσος όχλος και φωνές γύρω του.

Κάνει Υπακοή και μας την διδάσκει και μας ελέγχει όλους μας είκοσι αιώνες τώρα, αυτό το ζώο που εμείς δεν το έχουμε και σε μεγάλη εκτίμηση.

Η Υπακοή λοιπόν η δική μας στο Θεό, γεννά Υπακοή όχι μόνο στους γύρω μας, αλλά και σε ολόκληρη την Κτίση. Πόσους Αγίους έχουμε δει να διατάζουν άγρια και σαρκοφάγα ζώα και αυτά να υπακούνε αμέσως.

Ζητωκραυγάζει ο όχλος για τον Νέο Βασιλιά, αλλά Αυτός τους προσπερνά γιατί γνωρίζει την επιπόλαια καρδιά τους. Γνωρίζει ότι σε πέντε μέρες θα φωνάζουν αυτοί οι ίδιοι πάλι ''Άρον, άρον σταύρωσον Αυτόν''.

Ο Νους Του είναι στους Μαθητές Του, στους Δικούς Του, γι΄αυτό όταν οι Φαρισαίοι του είπαν ''Επίπλεξε τους Μαθητές Σου να σταματήσουν να φωνάζουν Ευλογημένος ο Ερχόμενος Βασιλεύς εν Ονόματι Κυρίου'' Αυτός τους απάντησε ''Σας λέγω ότι αν αυτοί σταματήσουν, θα κράξουν οι λίθοι''. Και πραγματικά έκραξαν και ακόμη κράζουν για τους αμετανόητους Εβραίους.

Πέντε μέρες μετά όταν Αυτός ξεψυχούσε πάνω στο Σταυρό, έκραξε η Γη από δυνατό σεισμό και οι πέτρες εσχίσθησαν.

Επτά μέρες μετά έκραξε η τεράστια πέτρα που έκλεινε τον Τάφο. Κύλισε και αναμέρισε στη Θέα του Αναστημένου Ιησού.

Έκραξαν όλες εκείνες οι τεράστιες πέτρες του Ναού και όλης της Ιερουσαλήμ τριάντα επτά χρόνια μετά, όταν με μίσος και μανία οι Ρωμαίοι τις γκρέμιζαν και ισοπέδωναν τα πάντα και σκόρπιζαν τους Εβραίους σε όλη τη γη.

Σαν να τους έλεγαν οι Πέτρες ''Ποιόν Παραδώσατε, Ποιόν Σταυρώσατε, Ποιόν Αρνηθήκατε;''

Και αυτή η Μεγάλη Βοή μένει ακόμη πάνω σε όλη τη Γη και ρωτάει και εμάς καθημερινά: ''Ποιόν Αρνείστε και Περιφρονείτε; Ποιόν Βρίζετε και Συκοφαντείτε;

 

Αυτόν που σας έπλασε και σας έφερε στη ζωή; Αυτόν που από την Άπειρη Αγάπη Του, Σταυρώθηκε και Πέθανε για εσάς για να σας χαρίσει Αιώνια Ζωή; Αυτόν που θα έλθει με Δόξα και Τιμή για να Κρίνει Ζώντες και Νεκρούς;''

''Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου''

ΠΗΓΗ

Από το proskynitis